© JAN VD MEULEN

                                                                                           NAMENS JAN VD MEULEN / JAN V.D. MEUL 
                                                                                            WELKOM  

      

De passie van een schrijver

Zie de letters op het papier.

Ze worden door het inkt in het papier gedrukt.

De letters worden uit het papier omhoog gedrukt.

De letters vormen samen een geheel.

De woorden die stuk voor stuk op het papier verschijnen.

Deze woorden maken iets los.

Met achter iedere zin een punt of een komma.

Een einde waarbij erbij iedere zin weer nagedacht moet worden.

Denkend aan de woorden dringen ze zich op vanuit het papier.

Ze worden omhoog geduwd richting de ogen, de spiegel van de ziel.

Terwijl de pen beweegt ontstaat er een synchronische beweging.

De letters beginnen iets los te maken.

Hoe zou alles zijn ontstaan?

Zijn ontstaan, net zoals dit stukje tekst?

Geschreven door Jan V.D. Meul.

Zo weinig

Zoveel vragen.

Zo weinig antwoorden

Zoveel ellende.

Zoveel pijn.

Zoveel klachten.

Zo weinig oplossingen.

Zo weinig weten.

Zo weinig vertrouwen.

Zo weinig krachten.

Zo ontzettend moe.

Zo weinig begrip.

Zo weinig belangstelling.

Zo weinig mensen die helpen.

Zo weinig belangstelling.

Zo weinig….

Waarbij de sleutel van niets is te vinden.

Dit is weten dat je jezelf nog niet kent.

Geschreven door Jan V.D. Meul.

Tekenen van het denken

‘Tekenen van het denken…’

‘Waarom is teveel denken fout?’

Met de brandende, warme verwarming zit ik op mijn werkplek.

Ingericht en comfortabel voorzien van de nodige snufjes.

Deze snufjes die nodig zijn zodat ik mijn dingen kan doen.

In de wijde omgeving van het kleine kamertje zijn de wanden lichtblauw.

Een mooie lichtblauwe kleur.

Mijn ogen dwalen langs de muren, een grote leegte…

Diep van binnen borrelt het idee dat het weer eens tijd wordt om iets op het papier te zetten.

Die grote wanorde, van binnen, wat iedere keer weer opduikt op het moment dat ik niet aan het schrijven ben.

Een drukke week, een drukke week waarin veel is gebeurd.

Hoe blijf je positief?

Mensen die je aankijken alsof je een marsmannetje bent.

Alsof je van mars of een andere planeet afkomstig bent.

Zou ik als marsmannetje een inburgeringcursus sociale vaardigheden moeten doen…?

Ik hoor hier zeker niet thuis...

Wederom met mijn gedachte afdwalend kom ik tot een onderwerp.

Zijn we anders?

Wie is anders?

Dit is toch de vraag?

Blijf maar positief, dan komt alles goed…

Maar ik ben toch positief?

Waarom komt het dan niet goed?

Waarom is mijn hoofd dan net een voorverwarmde pan wat op overkoken staat?

Het hete water zijn de gedachten die borrelen als grote luchtbellen.

Ik hoef mijn vingers maar in mijn oren te steken en ik hoor het geborrel.

Wie ben ik?

Waar komt ik vandaan?

Waarom…?

Vragen waarop maar geen antwoorden lijken te komen…

Vragen waarop ik het maar uitroep, HELP MIJ!

IK WEET HET NIET MEER!

Geschreven door Jan V.D0 Meul.

I'm back

'Tsja, wat moet ik zeggen.

Het is al bijna een halve maand geleden, vanaf deze dag zal deze web-log, strikt en regelmatig up to date worden gemaakt. Anders helpt het natuurlijk ook niets...'

Jan.